Πηγαίνω στον Καθρέφτη μου, κοιτώ τον Εαυτό μου και κάνω το ερώτημα, “που είσαι Ευτυχία”; Δεν μου απαντά, όσο να περιμένω… Κοιτώ τα μάτια απέναντι και κάτι σαν να βλέπω. Είναι τόσο φωτεινά; ή έτσι εγώ τα νοιώθω; Κοιτώ λίγο καλύτερα λοιπόν, δίνω την προσοχή μου. “'Λες αυτό που λέγεται, “από τα μάτια πιάνεται” να είναι η αφορμή μου; Να είναι η Ευτυχία μέσα μου κι εγώ να μη γνωρίζω;”' Λοιπόν το πήρα απόφαση, να βρω τον εαυτό μου. Αν το πετύχω, είναι βέβαιον, πως κάπως θα πλουτίσω. Σαν βεβαιωθώ με τι είμαι προικισμένος, θα είναι ευκολότερο να βρω, τι ακριβώς μου λείπει. Να μη ζητώ τα άχρηστα κι αχρείαστα συνάμα, να επικεντρώνομαι στα χρήσιμα και σ' ότι ομορφαίνει. Αυτό θα κάνω Φίλες, Φίλοι μου και αρχίζω από τώρα, να αναζητώ στο Είναι μου, τι είναι αυτό που λείπει. Το ύψος δεν με απασχολεί, ούτε και τα κιλά μου. Στα χρόνια που έχω βάρος μου, έχω την ομορφιά μου, το μόνο που με απασχολεί, είναι να είμαι Ωραίος. Η Ωραιότητα θεωρώ, πως ανιχνεύεται στα “μάτια”, όχι με μηχανισμούς και άλλες εφευρέσεις. Την Ευτυχία θα την βρεις, με τα “μάτια” της Ψυχής.
Όταν αναζητούμε τον Θεό, για Αυτόν θέλουμε να ακούμε.
Ο κάθε άνθρωπος στη Γη, για τον Θεό έχει Αξία.
Ανθρώπους να μη κρίνουμε, τα λάθη όταν γίνονται,
γι' αυτά να σχολιάζουμε, μέχρι να διορθωθούν.
Κύριε, Δίνε μας Πνευματικούς Ανθρώπους.
Θέλουμε να μάθουμε για Εσένα, και πολλοί σε επικαλούνται, για να μας μιλήσουν, προς την Δοξολογία του εαυτού τους. Αναζητούν τους Οπαδούς τους, σαν άγιοι της Γης να ζήσουν.
Επιδιώκουν εδώ στην Γη να τιμηθούν, πριν από την τελευτή τους.
Όσοι είναι παρατηρητές και τίποτα δεν κάνουν, κοιτούν όσους εργάζονται και λάθη σημειώνουν. Ότι καλό, το αγνοούν κι όπου κάτι λάθεψε, συνέχεια για αυτό μιλούν και πρόταση δεν έχουν. Αρέσει τους ο Σαματάς, θέλουν τις φασαρίες. Σαν ελεγκτές κορδώνονται και τίποτα δεν κάνουν.
Κυρίες και Κύριοι ανεβολίαστοι, σκεφτήκατε, μελετήσατε και αποφασίσατε να μην εμβολιαστείτε στην παρούσα φάση. Δικαίωμα σας, ίσως και υποχρέωση σας στα πλαίσια της προσπάθεια σας για αυτοπροστασία.
Μέχρις εδώ καλά.
Σας παρακαλώ όμως, να σεβαστούμε όλοι μαζί και τις αποφάσεις των εμβολιασμένων. Είναι αδύνατον να κατανοήσω την πρακτική ορισμένων, να μας θυμίζουν συνεχώς, τα δεινά που θα πάθουν οι εμβολιασμένοι στην διάρκεια των ετών που έρχονται.
Υποστηρίζεται δηλαδή – και μάλιστα μετά βεβαιότητας- πως ενώ δεν πιστεύουμε τα πλεονεκτήματα του εμβολιασμού, είμαστε γνώστες για τα μειονεκτήματα.
Υπάρχει κάποιος λόγος που να δικαιολογεί, την ψυχολογική φόρτιση των εμβολιασμένων;
Εκτεθειμένος Φίλες, Φίλοι μου, για μια και μόνο ιδέα. “Σαν Έλληνες και Χριστιανοί να είμαστε, σε μία Πορεία Προσφοράς, πιο πάνω από τα κόμματα, πιο πάνω από εγωισμούς και πρωτοκαθεδρίες”.
Ίσως και άλλοι, πιο πολλοί, μπορεί να συνεισφέρουν, Ίσως να μην είναι Έλληνες, μήτε να είναι Χριστιανοί, παρ' όλα τούτα να αγαπούν της Προσφοράς τους Τρόπους.
Θέλω να επισημάνω δηλαδή της προκοπής τον δρόμο. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, χρειάζονται Θυσίες.
Ακόμη να θυμηθούμε, πως Ο Θεός έχει για όλους; Το μόνο που χρειάζεται είναι μία, έστω μικρή Ευχή.
Επείγει.
Να Τολμήσουμε λοιπόν.
Η Πίστη στον Θεό, είναι καλό να συνοδεύεται από Αγάπη, προς όλα τα δημιουργήματα Του. Η Ειρηνική Ζωή, είναι Εντολή Θεού και η Ελπίδα της Προστασίας μας από τον Θεό, είναι αποτέλεσμα σύνδεσης μας Μαζί Του.
Ο Πανάγαθος Θεός Είναι η Αλήθεια της Ζωής. Εμπρός λοιπόν, Αγάπη μεταξύ μας και σεβασμό στα θέλω των γύρω μας. Η μεταξύ μας κατανόηση τιθασεύει τον εγωισμό μας. Η Ειρηνική Ζωή “θέλει” ταπεινότητα -Χριστιανική Αρετή- και αξίζει οποίους κόπους, ως εντολή Του Θεού. Η Καθημερινή Προσευχή τέλος, ανοίγει τους Πνευματικούς Ορίζοντες μας και όπως ευχόμαστε, περισσεύει την Ελπίδα μας προς τον Ουράνιο Πατέρα μας. Αμήν.
follow where we are – ακολουθήστε εκεί που είμαστε
