Κύριε μου, πρόσεξε μου,
θα μπορούσα να σου πω,
μα Εσύ Είσαι μαζί μου,
κάθε ημέρα διαρκώς.

Κύριε συγχώρησε μου,
συνεχώς, Ιησού Χριστέ μου, σφάλω
και αντί να Σε Δοξάζω,
για την τόση Σου Αγάπη,
ασχολούμαι με άλλων λάθη,
και γκρινιάζω συνεχώς.

Νοιώθω υπέροχα κι ωραία,
δικαστής περιωπής,
άλλους να καταδικάζω,
ο πιο αμαρτωλός της Γης.

Εσύ δεν ήρθες να μας κρίνεις,
διότι η κρίση είναι του Πατέρα,
θέλημα και εξουσία,
μας το δίδαξες Εσύ.

Ήρθες Κύριε να μας σώσεις,
Εσύ μας έδειξες τον τρόπο,
να έχουμε ακλόνητη Πίστη
και Αγάπη στους ανθρώπους.

Μα εμείς με κάθε τρόπο,
σου γυρίζουμε την πλάτη,
δύο ώρες στη βδομάδα
την Θυσία Σου προσφέρεις
κι αντί να έρθουμε σε Εσένα,
μας κερδίζει το κρεββάτι.

Στο εξής θα είμαι κοντά Σου
της μετάνοιας λαμβάνω δρόμο,
τα αμαρτήματα μου δίνω,
στην Αγάπη Σου, Ιησού Χριστέ μου.

Θα έρχομαι να σ’ ανταμώνω
μέτοχος των μυστηρίων,
που όρισε το Άγιο Πνεύμα,
για να μ’ αξιώσεις πάλι,
της Ουράνιας Βασιλείας. Αμήν.

“Της Μετάνοιας Οδοιπόρος”.